گریه; نشانهای از سلامتی یا استرس؟
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| تبليغات | X |
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| ||||||||||||
| ||||||||||||
قابل توجه علاقمندان به نشاط و سلامتی
اجرای تمرینات یوگای خنده
توسط آقای یونس احدی (مربی یوگای خنده و دانشجوی روان شناسی بالینی)
زمان روز چهارشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۶ تا ۸ عصر
برای ثبت نام به مرکز مشاوره تخصصی ابن سینا مراجعه نمائید ویا با تلفن ۲۲۵۲۵۸۵ تماس بگیرید.
آدرس : میدان شریعتی ، خیابان آیت ا... خامنه ای ،روبروی داروخانه مینایی مرکز مشاوره تخصصی ابن سینا
Facebook Certified laughter therapist Majid Pezeshki in full chuckle.Perhaps hoping to combat the widespread discontent and months of unrest that followed Iran’s disputed presidential election, the Tehran city council has announced the start of laughter classes.
The Guardian’s Robert Tait reported on Thursday that according to Tehran-e Emrooz, a newspaper linked to the city’s mayor, Mohammad Baqer Qalibaf, the city council is starting laughing clubs for people “who have lost the power of laughter.”
The news, coming from a repressive country that has used brutal force to suppress dissent, certainly has an Orwellian ring to it, but, as a colleague in The Times suggests, if the government of Iran was aiming to get people laughing, it may have already succeeded.
According to Mr. Tait’s report:
Clubs have been established in two cultural centres normally used for more high-minded pursuits such as concerts, further education classes and poetry readings. Eventually, the council hopes to expand the events to pensioners’ groups, health centres and even prisons.
The classes are based on methods devised by Iranian laughter therapist Majid Pezeshki, who developed his technique from a discipline practised in India based on the principle that laughing has physical and psychological health benefits.
Illustrating that the plan is real — or else is a particularly well-constructed ruse — is the blog post “Iran Laughter Club,” featuring Mr. Pezeshki’s byline on the Web site of Laughter Yoga International.
In the post, Mr. Pezeshki explains that he was trained in laughter yoga by Dr. Madan Kataria, who claims, on his Web site, to have invented the “unique exercise routine that combines group laughter exercises with yoga breathing which allows anyone to laugh without using jokes, humor or comedies.”
In his blog post, Mr. Pezeshki explains his qualifications, writing that, “as an experienced laughter leader, I attended [a] Certified Laughter Yoga Teacher Training Course [...] in Mumbai in 2009 and became a laughter teacher.” He adds that as he has progressed “from a young curious laughter researcher to a skillful laughter professor, I have experienced profound changes in my personal and professional life.”
Given all the reasons Tehranis may have for being downcast, Mr. Pezeshki suggests that he can help them, testifying that he has seen many yogic laughers “transform” themselves into “positive” people, “just by learning how to laugh at their problems.”
|
به طور کلي آدمها بايد ياد بگيرند، يک زماني به مشکلاتشان بخندند که بخواهند مشکل را کوچک کنند، اما نه اينکه به همه چيز و همه کس بخندند. آدمهاي لوده و کساني که بي خودي مي خندند، بيمارند. |
راستي شما چه فکر مي کنيد؟
آيا تا به حال به مشکلي برخورد کرده ايد که غير قابل حل باشد، اما با خنده از کنارش گذشته باشيد و بعد خود به خود حل شده باشد؟
يا بر عکس با آدمهايي روبه رو شده ايد که يک کار ساده را با گره هاي ابرو و عصبانيت و کج خلقي به يک معضل و مشکل غير قابل حل تبديل کرده اند؟
آيا هيچ وقت امتحان کرده ايد، وقتي بخنديد و با خوشرويي با دوست و همکار و همسر و فرزند و غيره برخورد کنيد، همه دوستتان دارند و در نتيجه با هيچ در بسته اي مواجه نمي شويد و بر عکس، خشم و عصبانيت و اخم باعث شده درهاي خوشبختي به روي شما بسته شود؟
تحقيقات نشان داده: خنده، شادماني و اميد مي تواند حتي در درمان بيماريها از جمله سرطان مؤثر باشد.
در اين خصوص متخصصان انکولوژي (سرطان شناسي) معتقدند: بيماران مبتلا به سرطان که تحت درمان قرار دارند، در صورتي که روحيه شاد و اميدوار داشته باشند، به درمان پاسخ بهتري مي دهند و مي توان به بهبود آنها اميدوار بود، در حالي که بيماران نااميد به درمانها پاسخ مثبت نمي دهند و با زندگي وداع مي کنند.
اگر مي خواهيد درباره «خنده» و تأثير آن بر سلامت جسم و روان بيشتر بدانيد، گفتگوي ما را با دکتر «ايرج وثوق» روانپزشک، مشاور خانواده و عضو هيأت علمي دانشگاه بخوانيد:
خنده چيست؟
* آقاي دکتر وثوق، لطفاً خنده را تعريف کنيد و بگوييد خنده چيست؟
** خنده در واقع مؤلفه اي است که در چهره ظاهر مي شود و يک نمود ظاهري از احساس دروني انسان است. تمام احساسات ما به شکل رفتار خودشان را نشان مي دهند و يکي از احساسات خوشايند و خوبي که همان احساس شادماني است، خودش را به صورت «خنده» نشان مي دهد. به همين دليل وقتي مي خنديم در درونمان احساس خوبي را تجربه مي کنيم.
* آيا همه خنده ها احساس شادماني ايجاد مي کند يا بر اساس شرايط، نوع و تأثير آن متفاوت است؟
** اگر خنده واقعي باشد، احساس شادماني را به وجود مي آورد، اما بعضي وقتها خنده ها ظاهري است، يعني فرد در درون خودش احساس خوشي ندارد و ظاهراً مي خندد. به اين نوع خنده متناقض يا «پارادوکس» مي گويند، به اين معني که در درون يک احساس و در بيرون احساسي متفاوت وجود دارد.
معمولاً نوع خنده خيلي زود شناخته مي شود، چون اثري که ما انتظار داريم در طرف مقابل ما ايجاد نمي کند. به همين دليل گاهي واژه «زهرخند» يا «نيشخند» در کنار «لبخند» جاي مي گيرد. مثل افرادي که ظاهراً مي خندند، اما در درونشان غوغايي برپاست و فقط تظاهر به خنده مي کنند.
نقش واسطه هاي شيميايي
* در اثر خنده چه فعل و انفعالاتي انجام مي شود و به لحاظ علمي، آيا خنديدن براي انسان مفيد است؟
** واسطه هاي شيميايي مغز ما تحت تأثير عوامل هيجاني دستخوش تغيير و تحول مي شوند. مثلاً وقتي ما غمگين هستيم، تنظيم «سروتونين» که يک ناقل شيميايي است، در مغز ما به هم مي خورد.
در واقع وقتي افسرده و غمگين هستيم، سروتونين کاهش پيدا مي کند، اما وقتي مي خنديم «دوپامين» که به عنوان ناقل شيميايي در موضوعاتي مثل لذت بردن از زندگي و... اثر دارد، افزايش پيدا مي کند و با زياد شدن دوپامين احساس خوشي و لذت در ما ايجاد مي شود و احساس رضايتمندي از زندگي پيدا مي کنيم. اثرات واسطه هاي شيميايي بسيار شگفت انگيز است، به طوري که با آزاد شدن دوپامين در اثر خنديدن (اگر از ته دل باشد) آنقدر احساس رضايت از زندگي به ما دست مي دهد که حتي اگر وضع اقتصادي خوبي هم نداشته باشيم، باز هم از زندگي راضي خواهيم بود، زيرا همين واسطه هاي شيميايي ميزان رضايت ما را از زندگي بالا مي برند.
«خنده» علاوه بر احساس رضايت و خوشحالي در زندگي اگر از ته دل باشد و تظاهر نباشد باعث افزايش يادگيري نيز مي شود. (دوپامين باعث افزايش يادگيري مي شود(
افراد سالم مي خندند
* چرا بعضي افراد خنده رو هستند و راحت مي خندند، اما بعضي ها با خنده قهرند؟
** يکي از مکانيسمهاي دفاعي در افرادي که سلامت روان دارند، شوخ طبعي است و با اينکه با مسايل و مشکلات و سختي ها روبه رو مي شوند، توانايي به شوخي گرفتن بعضي مسايل را دارند و گاهي به مشکلات خودشان مي خندند که به اين افراد «هيومور» مي گويند.
در واقع مي توانيم بگوييم خنده مکانيسم بالغ است و افرادي که نمي خندند، داراي شخصيتهاي ناپخته و نابالغ هستند و اين افراد را حتي به زور نمي توانيد بخندانيد و به هيچ شيوه اي نمي توانيد آنها را وادار به خنديدن کنيد.
معمولاً اين افراد داراي شخصيتهاي بدبين، خسيس، افسرده و گوشه گير هستند که به آنها «اسکيزوئيد» مي گويند، يعني افرادي که راحت نمي خندند.
اين افراد از چيزي لذت نمي برند. مثلاً در افرادي که دچار افسردگي مي شوند، يکي از ويژگيهاي آنها اين است که طي مثلاً دو هفته از چيزي لذت نبردند و در ناحيه پيشاني آنها خطوط امگا ديده مي شود.
انرژي مثبت کسب کنيد
* همنشيني با اين افراد چه پيامدهايي دارد؟
** تحقيقات دکتر «ايموتو» در سال 1990 تا سال 2000 طي 10 سال مطالعه روي کريستالهاي آب خيلي جالب است، وقتي در اين بررسي کريستالهاي آب را مي گرفتند و در مقابل آنها مي خنديدند، شکل کريستالها زيبا مي شده، اما وقتي گريه مي کردند، کريستالها بسيار نازيبا بودند.
اين موضوع روي بدن انسان نيز که سه چهارم آن آب است، صدق مي کند و بر روح و روان ما اثر مي گذارد.
ما هميشه در ارتباط هايمان بايد دنبال کسي بگرديم که انرژي منفي به ما ندهد، چون معمولاً انرژيهاي اطرافمان را جذب مي کنيم و اگر با افراد بدبين و منفي همنشين باشيم، خواه ناخواه انرژي منفي به ما منتقل مي شود، در حالي که اگر با آدمهاي شاداب و خنده رو نشست و برخاست داشته باشيم، انرژي مثبت از آنها کسب مي کنيم و روح و روان ما صدمه نمي بيند.
خنده زياد ممنوع
* آيا خنده زياد مفيد است يا مضر؟ آيا زياد خنديدن بيماري تلقي نمي شود؟
** هر چيزي حتي اگر بهترين و مفيدترين باشد، بايد متعادل و نرمال باشد و از استاندارد خود تجاوز نکند. «خنده» هم از اين قاعده مستثنا نيست و بايد در حد تعادل باشد. ما در احاديث ديني هم داريم که خنده بايد حد و اندازه داشته باشد.
اگر بي خود و بي جا بخنديم، ضرر دارد، اگر زياد بخنديم، ضرر دارد. مثلاً افرادي که در هر شرايط و اتفاقي مي خندند(مثل وقتي که در يک تصادف چند نفر کشته و مجروح شدند)، دچار مشکل رواني و بيماري هستند و نياز به درمان دارند.
دوقطبي ها
معمولاً افرادي که داراي اختلالات خلقي دوقطبي هستند يکي از علايم آن شاد بودن بيش از حد آنهاست که بايد تحت درمان قرار گيرند و اگر از اندازه خارج شود، نياز به پيگيري جدي دارند.
کساني که مسايل جدي زندگي را به شوخي مي گيرند، دچار مشکل هستند و بايد درمان شوند.
کجا و کي بخنديم؟
* اينکه مي گويند، خنده بر هر درد بي درمان دواست، چقدر مورد تأييد است؟
** به طور کلي آدمها بايد ياد بگيرند، يک زماني به مشکلاتشان بخندند که بخواهند مشکل را کوچک کنند، اما نه اينکه به همه چيز و همه کس بخندند. آدمهاي لوده و کساني که بي خودي مي خندند، بيمارند و خنده آنها تأثيري در درمان دردشان ندارد و مشکلي را هم حل نمي کند، چه بسا به مشکلاتشان بيفزايد.
بر اين اساس، خنديدن بايد سنجيده و به موقع باشد. اگر به اين صورت باشد، خب در بالا بردن سيستم دفاعي بدن مؤثر است و در افزايش قدرت يادگيري تأثير دارد و... در نتيجه قدرت مقابله با بيماريها افزايش مي يابد و فرد به بيماريهاي جسمي هم کمتر دچار مي شود.
موانع را کنار بزنيد
* براي دستيابي به اين مهم، شاد بودن، خنديدن با اثرات مثبت و... چه بايد کرد؟
** با توجه به اينکه «خنده» تجلي يک احساس در درون ماست که همان احساس شادي است. هر کسي بايد ببيند چه موانعي بر سر راه شاد بودنش قرار دارد و چطور مي تواند اين موانع را از سر راه بردارد.
به اعتقاد من، اگر هر کس به اين موضوع توجه کند که «عمر چقدر کوتاه است» و چه عزيزاني بودند و رفتند اينکه خود ما قرار است چقدر عمر کنيم... از هر نفسي که مي کشيم، لذت مي بريم و شکر خدا را بجا مي آوريم. از اينکه در کنار عزيزانمان هستيم، لذت مي بريم و... اگر اين احساس را در خودمان بپرورانيم و آن را تقويت کنيم، هميشه شادمان خواهيم بود و اين شادي را به ديگران هم منتقل خواهيم کرد.
در حالي که بعضي وقتها خودمان مانع ايجاد مي کنيم. يکي از چيزهايي که مانع شادي مي شود، وجود افکار منفي در ذهنمان است که بايد سعي کنيم از آنها فاصله بگيريم و اگر هر کس بتواند موانع شادي را در زندگي اش تشخيص دهد و آنها را از سر راه بردارد و با آنها مقابله کند، قطعاً آدم شادي خواهد بود و زندگي شيرين و حتي طول عمر بيشتري خواهد داشت.
به قول يکي از استادان که مي گفت، انسان بايد هميشه دو تا حبه قند توي دلش آب کند، بعد از خانه بيرون برود. اگر اين کار را بکند، تمام روزش شيرين خواهد شد. مصداق «بخند تا دنيا به رويت بخندد».
خنده گم شده است. حتماً شما هم شنيده ايد که مردم به هم مي گويند مدت هاست کسي را نديده اند که از ته دل بخندد. اين روزها اگر بهانه خنده يي فراهم شود و قاه قاه خنده يي بلند شود بعضي با تعجب صداي خنده را دنبال مي کنند. وراندازي مي کنند با همان تعجب بي دليل سري هم تکان مي دهند. در عوض گريه شده جزء جدايي ناپذير زندگي آنقدر از ناله و گلايه شاهد مثال وجود دارد که انگار بخشي از زندگي است. شايد اين مهجور بودن خنده در ايران ريشه تاريخي هم داشته باشد. در ادبيات ما آنقدر که ابيات و جمله هاي حزن آلود رونق دارد ادبيات خنده آور وجود ندارد هر چه هم هست در زيرمجموعه طنز و فکاهي و از باب تبسمي کوتاه است. حالادر عصر شهرنشيني خنده کيمياست. تعارف نيست اگر بگويم بخش بسياري از شهرنشينان به نوعي از افسردگي و بيماري رواني مبتلايند و البته خوب است بدانيد خنده جدي ترين درمان اين بيماري ها است. اما در اين روزگار حتي براي پيگيري يک لبخند ساده هم بايد به روش هاي جديد متوسل شد. خنده هم نياز به کلاس آموزشي و دروس تقويتي دارد. اگر نگاهي به صفحات نيازمندي هاي روزنامه ها بيندازيد حتماً چند نمونه از اين کلاس ها را مي بينيد. کلاس هايي که وارداتي است و حالادر ايران هم باب شده اند. البته ايده شروع اين کلاس ها هم حکايت خنده داري دارد.
بي خوابي آقاي دکتر
«مادان کاتاريا» يک پزشک هندي است که در يکي از شب هاي ماه مارس سال 1995 بايد يک مقاله درباره تاثير خنده در درمان بيماران مي نوشت. او آن شب به دليل سردرد و بي خوابي شديد کلافه شده بود و نمي توانست مقاله خود براي آن مجله پزشکي را بنويسد. هنوز آن شب به صبح نرسيده بود که ايده راه اندازي يک مرکز عمومي براي خنده به ذهن دکتر کاتاريا رسيد. اين دکتر هندي صبح همان روز ايده تاسيس اين مرکز را براي مردمي که مي خواستند در پارک ورزش کنند بازگو کرد. اکثر مردم گمان مي کردند که دکتر آنها را دست انداخته يا مي خواهد از آن تصويربرداري کند و در برنامه هاي طنز تلويزيوني پخش کند. 5 نفر اما حاضر شدند با دکتر کاتاريا بخندند.
اين دکتر هر چند نتوانست مقاله اش براي مجله «پزشک من» را به اتمام برساند اما اولين باشگاه خنده را در محله «لوخاندوالا»ي بمبئي تاسيس کرد.
خنده اينجا، خنده آنجا
آوازه باشگاه خنده دکتر کاتاريا به سرعت در دنيا مي پيچيد و اين دکتر هندي هر روز هزاران Email دريافت مي کرد. مردم از او مي خواستند دکتر نزد آنها برود و باشگاه خنده را در شهر و محله آنها راه اندازي کند. کاتاريا خيلي سريع توانست مزاياي چنين فعاليتي را براي همگان علني کند. در يک دوره کوتاه زماني تمام افرادي که با دکتر کاتاريا هر روز چند دقيقه يي بي بهانه مي خنديدند شهادت مي دادند که بعد از آشنايي با دکتر مشکلات روحي شان کاهش پيدا کرده و هر روز با انرژي و نشاط کامل از خواب بيدار مي شوند. يک نظرسنجي در همان روزها نشان داد که اين روش درماني باعث شده افرادي که در سر کار حاضر مي شوند راندمان کاري بالاتري داشته باشند. و اين گونه حالاباشگاه خنده دکتر کاتاريا 2500 شعبه در کشورهايي مثل استراليا، امريکا، آلمان، سوئد، دانمارک، ايتاليا، نروژ، امارات، سنگاپور و مالزي دارد. مثل اينکه خنده براي خيلي ها در دنيا به حسرت بدل شده است و باشگاه خنده بهانه خوبي براي بازيافتن خنده فراهم مي کند: بهانه يي به نام بي بهانگي...
سهم ايراني لبخند
هر بار که آماري درباره ميزان شيوع افسردگي در ميان ايراني ها منتشر مي شود آنهايي که از زندگي فقط پول درآوردن را مي فهمند با آگهي هاي رنگ به رنگ تلاش مي کند تا خيال مردم افسرده را راحت و جيب خود را پر پول کنند. البته نبايد تمام اين موارد را به يک چشم نگريست. مراکزي هم هستند که با اصول علمي تلاش مي کنند تا شهروندان را يک بار ديگر با لبخند آشتي دهند. در ميان اين مراکز مدتي است که شعبه ايراني باشگاه خنده هم فعال شده است. «مجيد پزشکي» 5 سال پيش با باشگاه خنده و دکتر کاتاريا آشنا شد. او سراغ دکتر کاتاريا رفت و در کلاس هاي آموزشي او شرکت کرد. او بعد از اينکه توانست مراحل مختلف آموزش را سپري کند به ايران بازگشت تا باشگاه خنده شعبه ايراني هم داشته باشد.
پزشکي نماينده رسمي باشگاه خنده در ايران است و توانست چند ماه پيش بالاخره اولين کلاس عمومي خنده درماني به شيوه بين المللي باشگاه خنده را برگزار کند. او براي برگزاري چنين کلاسي براي ايراني هاي کم حوصله و گاهي بدبين تلاش زيادي کرد و اين روزها تلاش مي کند بتواند محل دائمي باشگاه خنده را راه اندازي کند.
سبک کاتاريا در ايران
مجيد پزشکي وقتي با ما حرف مي زند اطلاعات جالبي درباره باشگاه خنده ايران مي دهد. او مي گويد: باشگاه خنده ايران حدود 10 هزار عضو دارد. اکثر اين اعضا عضو اينترنتي باشگاه هاي خنده اند که در باشگاه ايراني طبقه بندي مي شوند. هرچند فعاليت باشگاه ما محدود است، اما ميزان استقبال از اين باشگاه واقعاً زياد است. ما فعلاً در يک آموزشگاه کلاس هاي خود را برگزار مي کنيم و اميدواريم به زودي از نظر فضا در وضعيت بهتري قرار گيريم.
پزشکي درباره شيوه آموزش در اين کلاس ها مي گويد: «روش دکتر کاتاريا براي خنديدن در تمام کلاس هاي دنيا اجرا مي شود. اين روش با به کارگيري تکنيک هاي يوگاي خنده (يوگا حسيا) مردم را براي خنديدن تحريک مي کند. براساس اين روش شرکت کنندگان بدون اينکه به مورد خنده داري بر بخورند يا حتي لطيفه يي بشوند مي توانند روزانه 20 دقيقه بخندند. هر جلسه با تمرين نفس عميق و «هوهو» «هاها» کردن آغاز مي شود و بعد نوبت اجراي تکنيک هاي ديگر خنده نظير خنده از ته قلب، خنده بي صدا، خنده متوسط، خنده شب، خنده نشاط، خنده يک متري، خنده گفت وگوي تلفني و خنده تدريجي مي رسد.»
بغض هاي خنده
پزشکي وضعيت باشگاه خنده ايراني را تنها از نظر استقبال مردمي مثبت ارزيابي مي کند و از بعضي نهادها و سازمان ها گلايه مند است که چرا مانند ديگر کشورها همکاري هاي لازم را با باشگاه خنده انجام نمي دهند. او پيش از هر چيز از رشد قارچ گونه کلاس هاي خنده درماني ناراحت است که بدون هيچ اطلاع دقيقي از شيوه هاي درمان و با اسم کلاس هاي يوگا قيمت هاي گزافي از مردم دريافت مي کنند و دست آخر هم نمي توانند يک لبخند بر لب شرکت کنندگان بنشانند يا به اجراي برنامه هاي ملت و دعوت از طنازان متوسل مي شوند. پزشکي همچنين اميدوار است مسوولان شهري توجه بيشتري به باشگاه خنده داشته باشند. او مي گويد: «در تمام نقاط دنيا شهرداري ها شرايطي فراهم مي کنند تا اين کلاس ها که جنبه ارتقاي سلامت عمومي دارند به بهترين شکل در فضاهاي عمومي به ويژه پارک برگزار شوند. در حالي که ما نمي توانيم در پارک ها بدون مجوز کلاسي برگزار کنيم.» او از مسوولان شهرداري درخواست مي کند تا يک پارک را براي علاقه مندان کلاس هاي خنده درماني در نظر بگيرند. شايد خواسته او به عنوان نماينده رسمي فعال ترين نهاد برگزاري جلسات خنده درماني (باشگاه خنده) قابل توجه باشد.
معجزه خنده
پزشکان دريافته اند که خنده تاثير مثبتي بر دستگاه هاي مختلف بدن دارد. خنده آثار منفي استرس را مي کاهد. بيش از هفتاد درصد بيماري هايي نظير فشار خون، ناراحتي هاي قلبي، اضطراب، افسردگي، سرماخوردگي، زخم معده، بي خوابي، اختلالات قاعدگي، آسم، آلرژي و حتي سرطان از طريق استرس ايجاد مي شوند و خنده مي تواند مانع بروز اين بيماري ها شود. خنده همچنين نقش موثري در تقويت دستگاه ايمني بدن دارد. البته خنده براي بسياري از شهروندان به عملي فراموش شده بدل شده است. دکتر تيتز آلماني در يک تحقيق دريافته است در دهه 1950 مردم به طور ميانگين 18 دقيقه در روز مي خنديدند، اما امروزه به رغم پيشرفت هاي بشري اين ميانگين به 6 دقيقه کاهش پيدا کرده است. همچنين براساس اين تحقيق مشخص شده کودکان قادرند روزي 300 تا 400 بار بخندند که اين تعداد در بزرگسالي به 15 بار کاهش مي يابد.
خنده علاوه بر ايجاد شادابي پوست با به حرکت درآوردن پرده ديافراگم و عضله هاي شکم، بخش آرام بخش دستگاه عصبي (سلسله اعصاب پاراسمپاتيک) را فعال مي کند و ميزان اکسيژن خالص بدن را افزايش مي دهد. خنده اندام هاي گوارشي را ماساژ مي دهد و خون مورد نياز اعضاي داخلي بدن را تامين مي کند.
بي خنده
اکثر روانشناسان ايراني معتقدند هرچند گرفتاري هاي معيشتي و مشکلات زندگي ايرانيان فراوان است، اما نبايد ايران را از ساير کشورها جدا دانست. تمام مردم دنيا به نحوي با مشکلات هزاره سوم درگيرند، اما بايد آموخت تا مانند شهروندان بعضي کشورها خنده را تحت هيچ شرايطي از زندگي حذف نکرد. خيلي ها مي گويند بهانه يي براي خنديدن نمانده. بايد بياموزيم بي بهانه بخنديم.
نويسنده: مسعود مير
روزنامه اعتماد شماره ۱۴۹۲ مورخ ۲۵/۶/۸۶
گفته مى شود كه خنده بهترين داروست. اما تا به حال هيچ كس آن را ثابت نكرده است. اكنون يك دانشمند ژاپنى مشغول آشكار كردن اسرار خنده است. به اعتقاد وى خنده باعث نشاط ژن هاى افراد مى شود.
«كازو موراكامى» دانشمند علم ژنتيك اميدوار است كه با مشاركت همكاران تحقيقاتى خود يعنى كمدين ها، لطيفه ها را به يك درمان كم هزينه و موثر تبديل كند. ژن ها اغلب تغييرناپذير در نظر گرفته مى شوند اما در واقع بيش از 90 درصد آنها غيرفعال هستند و يا در توليد پروتئين فعاليت كمى دارند. بنابراين برخى محرك ها مى توانند ژن ها را بيدار و فعال كنند.
فرضيه تجربى «موراكامى» عنوان مى كند كه خنده يكى از اين محرك هاست كه با تحريك انرژى درون DNA افراد مى تواند به درمان بيمارى ها كمك كند.
«موراكامى» ۷۰ساله كه مدير بنياد پيشرفت علوم بين المللى كشور ژاپن است، مى گويد
«اگر ما ثابت كنيم كه افراد مى توانند ژن ها را با استفاده از يك حالت احساسى مانند خنده روشن و خاموش كنند، ممكن است به يافته قرن دست بيابيم كه ارزش دريافت جايزه نوبل و حتى بيشتر از آن را خواهد داشت.» سه سال پيش، «موراكامى» و شركت يوشيموتو كوگيو كه يك شركت پيشرو در زمينه امور تفريحى است اولين آزمايش خود را به طور مشترك انجام دادند. طى اين آزمايش موقعيتى ايجاد شد كه افراد مبتلا به ديابت بعد از گوش دادن به يك سخنرانى دانشگاهى خسته كننده به تماشاى يك نمايش كمدى كه توسط كمدين هاى حرفه اى اين شركت اجرا شد ترغيب شدند.اين آزمايش دوروزه نشان داد كه سطح گلوكز خون اين افراد با خنديدن در زمان نمايش و در مقايسه با زمانى كه به سخنرانى خواب آور گوش مى دادند كاهش يافت. گلوكز معيار اصلى براى تعيين بيمارى ديابت است.
تازه ترين تجارب مشترك وى با شركت مذكور منجر به يافتن حداقل ۲۳ ژن شد كه قابل فعال شدن هستند. .
.و چرخه سلولي هستند - signal transduction -۱۸عدد از اين ژن ها مسئول ايجاد واكنش هاى ايمنى، ترارسانى پيام
و عملكرد ۵ ژن باقيمانده هنوز شناخته نشده است. اين يافته ها كه «موراكامى» ادعا مى كند اولين يافته ها از نوع خود هستند در مجله آكادميك «روان درمانى و روان تنى» كه در آمريكا منتشر مى شود به چاپ خواهند رسيد. به گفته «موراكامى»: «خنده درمانى عوارض جانبى ندارد؛ بدين معنى كه روش درمانى بسيار مهمى براى طب بالينى است. اينكه روزى مشاهده كنيم بيماران به داروخانه مراجعه كنند و نسخه يك كمدى ويدئويى را جهت درمان دريافت كنند، خنده دار نخواهد بود.» مدت ها است كه خنده واقعى و خوب به عنوان يك عامل درمانى در نظر گرفته مى شود. استادان يوگا در هند خنده را آموزش مى دهند. در اين كشور تعداد زيادى «باشگاه هاى خنده» وجود دارد كه اعضاى آن فقط براى لذت بردن از خنده گرد هم مى آيند.
انتظارها از تحقيقات «موراكامى» مخصوصاً در ژاپن زياد است زيرا هزينه هاى درمانى در اين كشور كه جمعيت آن به سرعت در حال پير شدن است هرساله در حال افزايش هستند. با اينكه تحقيقات «موراكامى» در مراحل اوليه است، يك شركت انتشاراتى بهداشتى تحت راهنمايى هاى تيم تحقيقاتى «موراكامى» شروع به فروش DVDهايى كرده كه در آنها به افراد ديابتى آموزش خنده داده مى شود.
وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت ژاپن بر اين عقيده است كه با توجه به افزايش تقاضا براى مراقبت هاى پزشكى پيشگيرانه، خنده درمانى مى تواند به عنوان يك پروژه درمانى مفيد به كار گرفته شود. «هيكارو هوريگوچى» يكى از مقامات اين وزارتخانه مى گويد: «اگر رابطه بين خنده و سلامتى به طور علمى ثابت شود، ممكن است تاثير بزرگى بر روش هاى بهبود سلامتى ايجاد كند.» وى اضافه مى كند: «ما همچنين اميدواريم كه با مرتبط ساختن اين دو زمينه متفاوت _ خنده و درمان پزشكى- يك نوع صنعت جديد ايجاد كنيم.»
در سال 2004 دانشگاه اوزاكا سانگيو در غرب ژاپن با حمايت مالى اين وزارتخانه اقدام به تاسيس يك موسسه شراكتى به نام پروژه تحرك كرد كه محققين، بنگاه ها و پزشكان در آن فعاليت مى كنند. اين موسسه برنامه كاملى از مراقبت هاى پزشكى براى افراد سالخورده فراهم مى كند كه تركيبى از آموزش هاى فيزيكى و خنده درمانى است.
«ميتسوتوشى نيشيكاوا» كه يكى از مسئولين دانشگاهى پروژه تحرك مستقر در شهر اوزاكا است، مى گويد: «اين اولين تلاش كشور و همكارى دولت، بخش صنعت و آموزشگاه هاى عالى براى راه اندازى يك بخش مراقبت هاى پزشكى با به كارگيرى خنده است.»
«نيشيكاوا» مى گويد: «اوزاكا محل ايده آلى براى آغاز پروژه است زيرا اين شهر به خاطر فرهنگ شوخ طبعى خود معروف است و ساكنين آن در مقايسه با اهالى كم حرف توكيو از خنديدن در ملاء عام ترديد نمى كنند.» وى در ادامه مى گويد: «انتظار مى رود كه به كمك اين پروژه هزينه مراقبت هاى پزشكى و پرستارى كاهش يابند. علاوه بر آن، زندگى طولانى همراه با سلامتى براى افراد سالمند امرى مهم است.» طى اين پروژه، شركت كنندگان ضمن لذت بردن از نمايش هاى كمدى كه توسط كمدين هاى حرفه اى اجرا مى شود، تمرينات ژيمناستيك و معاينات پزشكى را دريافت مى كنند. كلاس هاى آموزش تهيه غذاهاى سالم نيز ارائه مى شود. «كيومى ياماناكا» زن خانه دار ۶۱ساله اى كه در اين برنامه شركت كرده مى گويد: «وقتى كه جوان بودم خيلى مى خنديدم اما از زمانى كه پا به سن گذاشتم زياد نمى خندم. ولى بعد از شركت در اين برنامه، گردش خون بدنم روان شده و مى توانم روى زانوهايم بنشينم، كارى كه قبلاً نمى توانستم انجام دهم.» بر اساس گزارش مسئولين اين برنامه، ۹۲ نفر از شركت كنندگانى كه از آنها نظرخواهى شد گفتند كه بعد از پيوستن به اين برنامه هزينه هاى ساليانه مراقبت هاى پزشكى شان 30 درصد كاهش نشان داده است.
«نيشيكاوا» مى گويد: «قصد داريم در آينده درمان پزشكى را به امرى شاد و سرگرم كننده تبديل كنيم نه يك موضوع دلگيركننده. اين هدف اصلى ما است.»
منبع : مقاله " تاثيرات درماني خنده " -ترجمه: فرشيد كريمى -روزنامه شرق
وقتي بت مشكلات زندگي يا ناراحتي هاي فيزيكي روبه رو مي شويد،به جاي اين كه زانوي غم بغل كنيد خنديدن را امتحان كنيد .پزشكان معتقدند با خنديدن از پيشرفت خيلي از بيماري هاي لاعلاج جلوگيري مي شود و حتي از نظر رواني نيز آسايش فراواني مهيا مي شود .
بر روي سايت اينترنتي راديو بي بي سي مقاله اي از دكتر ترشامك ناير وجود دارد به اين مضمون كه : تحقيقات زيادي براي پيدا كردن ارتباط بين خنديدن و سلامتي انجام شده كه از اين تحقيقات نتايج مثبتي به دست آمده است .براي مثال : در كساني كه دچار حمله قلبي شده اند، در روز حداقل 30 دقيقه خنده و كلا با خوشرويي رفتار كردن ، احتمال حمله قلبي دوم را تا حد قابل توجهي كاهش مي دهد و اينان احتياج دوباره به معالجات طبي نخواهند داشت . همچنين كساني كه فشار خون دارند نيز با وجود روحيه خوش و خنديدن مي توانند فشار خون خود را در حد مطلوب نگه دارند.
فشارهاي عصبي كه به سبب بالا رفتن بعضي مواد شيميايي در خون ايجاد مي شود ، با قهقهه زدن به مقدار خيلي زيادي كم مي شود و خنديدن باعث تحمل بيشتر دردهاي فيزيكي در انسان مي گردد.
در قسمت ديگري از اين نوشته به تحقيقاتي در مورد بيماري هاي لاعلاج اشاره شده است .به گفته دكتر ترشامك ناير بيماري هيا لاعلاجي كه در دنياي طب ،درماني براي آنها وجود ندارد،ارتباط مستقيمي با وضعيت رواني بيمار دارد و خنديدن باعث تقويت روحيه بيماران مي شود و در نتيجه احتمال بهبود بيمار را تا حد بسيار زيادي بالا مي برد.
كساني كه زندگي خوبي دارند و همواره قهقهه مي زنند راحت تر با فشارهاي عصبي مجادله مي كنند و حتي در مواردي كه كارهاي غير معمولي كه باعث تمسخر اطرافيان مي شود ، انجام مي دهند، باز عاقلانه تر رفتار مي كنند.
منبع : مقاله " خنده بر هر درد بي درمان دواست "-ترجمه : بهمن قائمي برگرفته شده از سايت اينترنتي -روزنامه همشهري
